بدون شک زخم آفتی عود کننده، از شایع ترین بیماریهای مخاط دهان است که با زخمهای دردناک منفرد یا متعدد در مخاط غیرکراتینیزه مشخص می شود. پرسیکا یک داروی صددرصد گیاهی است که از عصاره سه گیاه مسواک، بومادران و نعناع تشکیل شده، و دارای آثار ضد ویروسی، ضدقارچی و ضدالتهابی است. هدف از این مطالعه، بررسی اثر دهان شویه پرسیکا برضایعات آفتی بود. در این مطالعه، بیماران به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند و چهل بیمار دهان شویه پرسیکا و بیست بیمار پلاسبو دریافت کردند. در خصوص این بیماران پرسشنامه ای برای اخذ اطلاعات راجع به سن، جنس، سابقه ضربه، سابقه فامیلی، تعداد زخم، میزان تکرر وقوع آفت، مدت زمان حضور ضایعه، زمان ترمیم زخم و میزان اضطراب تکمیل شد. از بیماران خواسته می شد بلافاصله پس از بهبودی زخم مراجعه کنند. بیماران از نظر تغییر میزان درد و زمان ترمیم زخم به دنبال استفاده از دارو یا پلاسبو مورد قرار می گرفتند. طبق نتایج به دست آمده از آزمون مجذور کای دو طرفه (جداول A و (Bتفاوت معنا داری بین دو گروه دریافت کننده پرسیکا و پلاسبو از لحاظ تغییر میزان درد و زمان ترمیم ضایعات وجود داشت، طبق نتایج حاصل از این تحقیق می توان از دهان شویه گیاهی پرسیکا به جای داروهای شیمیایی که همگی مصنوعی اند و دارای عوارض جانبی نیز هستند، در درمان آفت استفاده کرد.

مقدمه و هدف: پوسیدگی دندانی یکی از مهم ترین بیماری های شایع در جوامع انسانی است. بزاق و خاصیت بافرینگ آن در خنثی سازی اسیدهای حاصل از فعالیت میکروارگانیسم ها و پیشگیری از پوسیدگی نقش دارد، از طرفی، کنترل شیمیایی پلاک میکروبی دهان با استفاده از دهان شویه به عنوان یک درمان کمکی در کنار درمان های رایج مطرح است. هدف از مطالعه حاضر، مقایسه اثر دو دهان شویه پرسیکا و ایرشا بر میزان pH بزاق است. مواد و روش ها: در یک مطالعه تجربی با روش cross-over 38، نفر از مراجعان و دانشجویان دانشکده دندانپزشکی شاهد با میانگین سنی 27 سال که معیارهای ورود به تحقیق را داشتند انتخاب و pH بزاق غیرتحریکی آنها اندازه گیری شد. بیماران دهان شویه ایرشا را بر اساس دستور کارخانه سازنده مصرف کرده، میزان pH بزاق آنها بعد از 5، 10، 20 و 30 دقیقه اندازه گیری شد، سپس 72 ساعت دوره wash out، بیماران دهان شویه پرسیکا را مصرف و میزان pH بزاق آنها بعد از زمان های یاد شده در بالا اندازه گیری شد. برای مقایسه های آماری از آزمون t , paired t و ANOVA مقادیر تکراری استفاده شد.نتایج: در هنگام استفاده از دهان شویه ایرشا، میانگین pH بزاق در زمان های 5، 10، 20 و 30 دقیقه به ترتیب برابر 7.255، 7.245، 7.184 و 7.230 و در دهان شویه پرسیکا به ترتیب برابر 7.406، 7.475، 7.421 و 7.347 بوده است که در همه زمان ها تفاوت آماری میان دو گروه معنی دار بود (به ترتیب: 0.004>p<0.0001 p<0.001 p و 0.006>p). نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، افزایش pH بزاق به دنبال استفاده از دهان شویه پرسیکا در مقایسه با دهان شویه ایرشا در دوره های زمانی مختلف بیشتر است.

از آنجایی که رعایت بهداشت دهان در طی درمان های ارتودنسی ثابت مشکل تر از حالت عادی می باشد، بیماران نیاز به روش های موثرتر و جدی تر برای کنترل پلاک دارند. یکی از راه های بهبود بهداشت دهان و سلامت لثه ها استفاده از دهان شویه ها جهت حذف شیمیایی پلاک می باشد. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی تاثیرات دو دهان شویه پرسیکا و کلرهگزیدین برروی وضعیت پریودنشیوم بیمارانی است که درمان ارتودنسی ثابت برای آنها انجام می شود.مواد و روش ها: در این مطالعه که از نوع تجربه بالینی دراز مدت می باشد 38 بیمار با میانگین سنی 14.2 سال که در سال تحصیلی 81-1380 جهت درمان ارتودنسی به دانشکده دندانپزشکی مشهد مراجعه کرده بودند انتخاب شدند که 14 نفر از آنها به دلایل مختلف حذف شدند. در تمام این بیماران قبل از شروع درمان ارتودنسی و سه ماه پس از باند کردن دستگاه های ثابت ارتودنسی شاخص لثه ای، شاخص خونریزی لثه، شاخص پلاک و متوسط عمق پاکت اندازه گیری شد. سپس این بیماران به سه گروه تقسیم شدند. برای گروه اول دهان شویه کلرهگزیدین و برای گروه دوم دهان شویه پرسیکا و برای گروه سوم هیچ دهان شویه ای تجویز نشد و به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد. سی روز بعد از تجویز دهان شویه برای بار سوم بیماران سه گروه معاینه شده و شاخص های مورد نظر در آنها اندازه گیری شد. کلیه داده ها به کمک نرم افزار SPSS و با استفاده از آزمون های آماری Paired t-test و ANOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. سطح معنی دار در تمام آزمون های آماری 0.05 در نظر گرفته شد.یافته ها: پس از شروع درمان ارتودنسی شاخص های لثه ای، پلاک و متوسط عمق پاکت افزایش معنی داری را نشان داد. پس از تجویز دهان شویه شاخص لثه ای در هر سه گروه کلرهگزیدین، پرسیکا و کنترل کاهش معنی داری را نشان داد که این کاهش بین سه گروه تفاوت معنی داری نداشت و شاخص خونریزی لثه فقط در گروه پرسیکا و متوسط عمق پاکت فقط در گروه کلرهگزیدین کاهش معنی داری را نشان می داد. شاخص پلاک در هیچیک از گروه ها بطور معنی دار کاهش نیافت.نتیجه گیری: اکثر شاخص ها با اتصال دستگاه های ارتودنسی به دندان افزایش معنی داری را نشان می داد که این موضوع بر لزوم رعایت جدی تر بهداشت دهان در طی درمان ارتودنسی تاکید می کند. از آنجائیکه در شاخص پلاک و شاخص لثه ای کاهش معنی داری در گروه های مصرف کننده دهان شویه نسبت به گروه کنترل مشاهده نمی شود می توان گفت برای حذف پلاک و حفظ سلامت لثه، نحوه صحیح مسواک زدن و استفاده از نخ دندان رکن اساسی را داشته و مصرف دهان شویه تنها نقش کمکی دارد.

سابقه و هدف: با توجه به افزایش تمایل بیماران برای مصرف فرآورده های فلوراید در منزل و رواج روزافزون انواع متفاوت دهان شویه ها مانند پرسیکا و ایرشا که کارخانه های سازنده آنها را واجد فلوراید معرفی نموده اند، هدف از تحقیق حاضر تعیین میزان و جذب فلوراید در مینای سالم بعد از مصرف دهان شویه ایرانی (پرسیکا و ایرشا) در مقایسه با دهان شویه استاندارد Oral-B بود. مواد و روشها: در این تحقیق تجربی (آزمایشگاهی)، در مرحله نخست دو نمونه دهان شویه Oral-B، سه نمونه دهان شویه پرسیکا و چهار نمونه دهان شویه ایرشا آنتی پلاک با سری ساخت مختلف در شهر تهران خریداری و در مرحله بعد، مقادیر فلوراید هر سه نوع دهان شویه پس از رقیق سازی با معرف فلوراید (شامل اسید استیک، کلرید سدیم و CDTA) با استفاده از پتانسیومتری تعیین شد. دهان شویه پرسیکا در مقادیر قابل اندازه گیری فاقد فلوراید تشخیص داده شد. در مرحله بعد 30 دندان پرمولر سالم و عاری از پوسیدگی به طور تصادفی به سه گروه ده تایی تقسیم و هر دندان به دو نیمه تقسیم و در دو گروه مورد و شاهد بررسی شدند. در گروه های مورد به ترتیب دهان شویه های Oral-B، ایرشا و ایرشا به همراه مسواک زدن طی 7 روز متوالی به کار رفتند. میزان فلوراید جذب شده در سطح (KOH-Soluble Fluoride or KOH-SF) به روش Caslavska و فلوراید پیوند شده) Structurally Bound Fluoride (SBF) به روش McCann اندازه گیری شد. سپس نتایج به کمک آزمون های آماری Paired t، ANOVA و LSD مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: دهان شویه ایرشا مانند Oral-B حاوی حداقل %0.05 سدیم فلوراید بود. در مقادیر فلوراید جذب شده در ساختار (SBF) برحسب ppm به دست آمده و در سه گروه مورد و شاهد تفاوت معنی داری مشاهده نشد. در رابطه با KOH-SF تنها با استفاده از آزمون LSD تفاوت جزیی در مقدار فلوراید جذب شده در گروه دوم و سوم مشاهده شد. نتیجه گیری: دهان شویه ایرانی ایرشا از نظر مقدار و جذب فلوراید (SBF) مشابه دهان شویه Oral-B بود. مسواک زدن 5 دقیقه بعد از مصرف دهان شویه اثری بر نفوذ فلوراید در ساختار مینا ندارد ولی مقدار فلوراید جذب شده در سطح (KOH-SF) را کاهش می دهد.

مقدمه: دهان ‏شویه های گیاهی به واسطه فعالیت ضدمیکروبی و کنترل پلاک دندانی موجب بهبود بهداشت دهان می شوند. هدف از این مطالعه آزمایشگاهی، مقایسه اثرات ضدباکتریایی دهان‏ شویه های گیاهی پرسیکا و ماتریکا با کلرهگزیدین 0.2 درصد بود.مواد و روش ها: از روش انتشار دیسک (Disc diffusion) برای اندازه گیری هاله عدم رشد دهان ‏شویه های مورد مطالعه بر استرپتوکوکوس موتانس، استرپتوکوکوس سانگویس، استرپتوکوکوس سالیواریس، استرپتوکوکوس سوبرینوس، کلبسیلا نمونیه، اشریشیا کلی، سودوموناس آئروژینوزا و ایکنلا کورودنس استفاده گردید. دیسک های کاغذی حاوی دهان ‏شویه ها بر روی محیط کشت آغشته به میکروب قرار گرفتند؛ از دیسک های بلانک به عنوان کنترل استفاده شد. از هر دهان شویه، سه نمونه و از هر نمونه سه بار کشت تهیه شد که با احتساب دیسک های کنترل، در مجموع، 240 کشت تهیه گردید. پس از 18 ساعت نگهداری در انکوباتور، قطر هاله عدم رشد بر حسب میلی متر اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS با ویرایش 16 و آزمون های کروسکال - والیس و من - ویتنی تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: دهان ‏شویه کلرهگزیدین 0.2 درصد به طور معنی داری نسبت به دهان ‏شویه های گیاهی پرسیکا و ماتریکا قطر هاله عدم رشد بزرگتری ایجاد نمود. پرسیکا به جز بر کلبسیلا نمونیه نتوانست مانع رشد باکتری های مورد مطالعه شود. همچنین تفاوت آماری معنی داری بین سه نمونه از هر دهان ‏شویه و سه کشت از هر دهان‏ شویه وجود نداشت.نتیجه گیری: بر اساس یافته های این مطالعه، دهان شویه های گیاهی دارای قدرت کمتری نسبت به کلرهگزیدین در ممانعت از رشد باکتری های دهان می ‏باشند. ولی مطالعات بیشتری برای اثبات یافته های حاضر نیاز است.

زمینه و هدف: مطالعات مختلفی جهت ارزیابی و مقایسه اثر دهان شویه های پرسیکا و کلرهگزیدین روی پلاک دندانی و ژنژیویت انجام شده اند که به دلیل محدودیتهای اجرایی، حجم نمونه کوچک داشته اند و نتایج حاصل از آنها قدرت آماری کافی ندارد. هدف از این مطالعه حاضر بررسی سیستماتیک مطالعات انجام گرفته با روش متاآنالیز جهت دستیابی به نتایج کاملتر و با قدرت آماری بیشتر می باشد.روش بررسی: این مطالعه به صورت متاآنالیز صورت گرفت و جستجوهای کامپیوتری در PubMed و در مجلات و پایان نامه ها جهت یافتن اطلاعات انجام گرفت که نتیجه آن یافتن نه مطالعه بود. تنها مطالعاتی وارد متاآنالیز شدند که به صورت کارآزمایی بالینی در بیماران مبتلا به ژنژیویت کم تا متوسط با شرایط کلینیکی مورد نظر بودند، بیماران به صورت تصادفی به دو گروه شاهد و تجربی تقسیم شده و از دهان شویه های پرسیکا و کلرهگزیدین استفاده کردند. شاخصهای PI، GI و PBI قبل و بعد از مصرف دهان شویه در آنها اندازه گیری و ثبت شد. تنها چهار مطالعه با تعداد 198 بیمار وارد مطالعه شدند. پس از استخراج نتایج مورد نیاز از مطالعات، همه آنها به صورت میانگین و انحراف معیار تغییرات هر یک از شاخصهای کلینیکی جدول بندی شدند و محاسبات آماری جهت ادغام نتایج حاصل انجام گرفت. با استفاده از مدل های آماری اثرات تصادفی و نتایج حاصل از مطالعات ادغام شدند و اثر کلی دهان شویه های کلرهگزیدین و پرسیکا در تغییرات شاخصهای کلینیکی مورد ارزیابی به دست آمد.یافته ها: اثر کلی دهان شویه ها برای شاخص پلاک -0.34 و برای شاخص لثه ای -0.11 برآورد شد که نشان داد اثر کلرهگزیدین بهتر از پرسیکا بوده است ولی تفاوت معنی داری نداشته اند. شاخص خونریزی از پاپی لثه با روش متاآنالیز -0.24 برآورد شد که تاثیر بیشتر کلرهگزیدین در کاهش این شاخص را نسبت به پرسیکا نشان داد و اختلاف آنها معنی دار بود.نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه به نظر می رسد بتوان از دهان شویه پرسیکا در درمانهای کوتاه مدت بیماریهای لثه استفاده کرد.

بیان مساله: با توجه به محدودیت های موجود در روش های مکانیکی مهار پلاک، استفاده از روش های شیمیایی پیشنهاد و کلرهگزیدین، به عنوان دهان شویه استاندارد طلایی معرفی گردیده است. هدف: هدف از بررسی کنونی ضمن مقایسه دو دهان شویه گیاهی پرسیکا و ماتریکا با یکدیگر، مقایسه این دهان شویه ها با دهان شویه شیمیایی کلرهگزیدین بود.مواد و روش: در این بررسی مداخله ای دو سو کور، 30 دانشجوی دندانپزشکی پسر به سه گروه بخش شدند. پیش از مصرف دهان شویه ها و بعد از مصرف 2 هفته ای، دانشجویان معاینه و شاخص های بالینی پلاک (The O’leary Index)، التهاب لثه ای (Loe & Sillness) و رنگ گرفتگی (Stain index) دندان ها ثبت گردید. همه نمونه ها از هر سه دهان شویه، به فاصله دو هفته استفاده کردند. از آزمون ویلکاکسون برای ارزیابی متغیرهای وابسته در هر گروه و از آزمون تحلیل واریانس برای ارزیابی متغیرهای وابسته در میان سه دهان شویه استفاده گردید.یافته ها: کلرهگزیدین، ماتریکا و پرسیکا سبب کاهش شاخص پلاک شدند (به ترتیب 30.58±9.22، 19.44±8.43 و 19.62±8.7 درصد). تغییر میزان شاخص پلاک با کاربرد کلرهگزیدین نسبت به دو دهان شویه گیاهی بیشتر بود (p<0.05). همچنین، کاهش شاخص التهاب لثه ای کلرهگزیدین نسبت به پرسیکا و ماتریکا بیشتر بود (p<0.05). کلرهگزیدین سبب افزایش شاخص های رنگ گرفتگی به میزان 0.68±0.11 از نظر گستردگی ناحیه رنگ و به میزان 0.11±0.02 از نظر شدت آن شد، در حالی که، اثر دو دهان شویه گیاهی از نظر گستردگی و شدت ناحیه رنگ شده همانند یکدیگر تفاوت آماری معنادار نداشتند (p>0.05)، ولی در مقایسه با کلرهگزیدین، تفاوتی معنادار وجود داشت (p<0.05).نتیجه گیری: شدت و نواحی رنگ گرفتگی، دهان شویه کلرهگزیدین بیشتر از دهان شویه های گیاهی است، ولی اثر آن بر روی شاخص پلاک و التهاب لثه ای بیشتر از آنها بود. از اینرو هنگام تجویز هر دهان شویه بایستی سودمندی و عوارض جانبی شان را در نظر گرفت.

سابقه و هدف: حذف پلاک میکروبی با استفاده از مواد شیمیایی از جمله دهان شویه ها همواره مورد توجه بوده است. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی و مقایسه اثر دهان شویه گیاهی پرسیکا و دهان شویه کلرهگزیدین 0.2% روی پلاک دندانی و ژنژیویت به عنوان تنها روش بهداشت دهان به مدت یک هفته بود.مواد و روشها: 26 بیمار دارای علایم کلینیکی التهاب لثه (Chronic Gingivitis) با در نظر گرفتن شرایط خاص مثل عدم ابتلا به پریودونتیت، عدم وجود جرم زیر لثه ای و بیماری سیستمیک و... انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. شاخص پلاک و شاخص لثه ای یک هفته پس از جرمگیری بالای لثه ای و بروساژ و بدون استفاده از هیچ روش بهداشت دهان ثبت گردیدند. سپس یکی از دهان شویه ها بصورت دوسوکور انتخاب و به مدت یک هفته بعنوان تنها روش دهان تجویز و در پایان هفته مجددا شاخص ها ثبت گردیدند.یافته ها: آزمون آماری نان پارامتریک ویلکاکسن (Wilcoxon-Signed Rank Test) کاهش شاخص پلاک را در هر دو گروه معنی دار نشان داد (P<0.05). شاخص لثه ای در هر دو گروه کاهش معنی داری یافته بود (P<0.05). در مقایسه دو دهان شویه تفاوت معنی داری در میزان تغییر ایندکس لثه ای مشاهده نگردید. اما ایندکس پلاک در گروه کلرهگزیدین به شکل معنی داری بیشتر از گروه پرسیکا کاهش یافته بود. در گروه پرسیکا غیر از طعم بد دهان شویه عارضه دیگری مشاهده نگردید.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که دهان شویه پرسیکا در کاهش پلاک دندانی و التهاب لثه موثر بوده، بنابراین می توان آنرا جهت کنترل پلاک و ژنژیویت توصیه نمود.

مقدمه: تغییر رنگ ترمیم های کامپوزیت رزین، منجر به نارضایتی بیماران می شود. از جمله عواملی که موجب تغییر رنگ این گونه ترمیم ها می شوند، برخی از دهان شویه ها هستند. هدف از این مطالعه، بررسی میزان تغییر رنگ ایجاد شده توسط دهان شویه های کلرهگزیدین 0/2 درصد و پرسیکا بر روی نمونه های کامپوزیت رزین بود. مواد و روش ها: این مطالعه ی مداخله ای در دانشکده های دندان پزشکی کاشان و اصفهان در سال 1398-99 انجام شد. تعداد 30 نمونه دیسک مانند از کامپوزیت Charisma Diamond ساخته شدند. رنگ اولیه ی نمونه ها با استفاده از سیستم CIE Lab در اسپکتروفتومتر اندازه گیری شد. سپس نمونه ها به 3 گروه (A، B و C) (10 = n) تقسیم شدند. گروه شاهد (A) در آب مقطر، گروه B در دهان شویه ی کلرهگزیدین 2/0 درصد و گروه C در دهان شویه ی پرسیکا قرار گرفتند. پس از آن مجددا رنگ نمون ه ها اندازه گیری شد. داده ها با آزمون One-way ANOVA و t-test تجزیه و تحلیل شدند (0/05 = α ). یافته ها: میزان l، a، b و Δ E پس از استفاده از دهان شویه های کلرهگزیدین 0/2 درصد و پرسیکا افزایش یافت. میانگین Δ l، Δ a، Δ b و Δ E در بین گروه ها تفاوت آماری معنی داری را نشان داد (0/05 > p value). نتیجه گیری: تغییر رنگ ناشی از دهان شویه ی پرسیکا، بیشتر از دهان شویه ی کلرهگزیدین 0/2 درصد و گروه شاهد بود. پس برای بیماران دارای ترمیم کامپوزیت رزین، دهان شویه ی کلرهگزیدین 0/2 درصد، بهتر است.